با سلام اینها که می بینی ، نگاه های گذرایی ست که خالی از اشکال نیست . حقیقتش وقتی نوشته شما را بر کتاب هرمز دیدم و عقیده عجولانه تان را راجع به – شعر ناب ، نخواستم نوشته ام را بر کارهایت بخوانی !

حالا می خواهم: 1- این نوشته را چندان جدی نگیرید و 2- برای خودت نوشتم نه دیگران

یعنی که چاپ نشوند.

قربانت

به امید دیدار

سیروس رادمنش

۲۲/۳/۷۷

چه ما شاعران ، اصولا با من درونی مان زندگی می کنیم  عاشق می شویم و می میریم. امید، در حال حاضر مسئوولیت ماهنامه ی آئینه ی مسجد را بر عهده دارد. برگزیده یی از شعر شاعران جنوب را هم تهیه کرده است که گویا برای چاپ آماده است . با چند نشریه هم همکاری دارد.

و اما شاعر: امید حلالی، از شاعران جوان این ولایت نفس و هویت و ماهیت قدم و عرض شعر را به خوبی شناخته است و ماده ی هزار رنگ واژه ها را لمس کرده است.

«نیمایوشیج»

و چشمانم/ چهره ی تو را چند درجه تاریک تر از دیروز می خواهند/ بیننده ی نابینا وقتی که روی به روی تو می نشیند اینها را می گوید . « ناروایت - نیهیل- ص7»

درون مایه و محتوای زیبا در شعر امروز تنها در فرم و ساختارهای (الگویی ، نمادین، تمثیلی، روایی، مدرن) توام با صناعتی طبیعی و جزءنگارانه ی عینی{objective { قابل انتقال به مخاطبین می باشد.این همان بدعتی است که نیما کوشید با ایجاد تحول در نگرش نسبت به خود و جهان بوجود بیاورد.